و دوباره این روزها حالمان حال دیگری است...

و بغض در عمق دلهایمان نشسته . نمی دانم چه بگویم . تاریخ شیعه پر است از تکرار روضه ای که  شیعیان هیچ گاه نتوانستند تا آخر آن را بخوانند .

نمی دانم از کجای آن چیز که نباید، می شود گفت . مگر قصه جسارت به همه عصمت بشریت چیزی است که بتوان یاد آوریش کرد .

و بغضی که در گلوی شیعه مانده و تمام شیعه  تاریخ لحظاتی بوده که این غم  زخم باز می کرده ...

فقط یادت باشد که اگر آن روز آن شش ماهه را آنگونه شهید نمی کردند ، دیگر حنجر شش ماهه دیگری در کربلا آنگونه پاره پاره نمی شد ...

صلی الله علیک یا اباعبدالله