یا لطیف

تمدن در دنیای امروزه شاخصه های جدیدی پیدا کرده است. البته شاید در طول تاریخ هم این شاخصه ها کم و بیش بوده اند، اما مطمئنا در هیچ دوره‌ای این‌گونه متمایز نبوده‌اند. مهم‌‌ترین شاخصه می تواند عدم محدود شدن در اقلیمی خاص باشد. چرا که بیشتر این تمدن‌های جدید از زیرساختهای استراتژیکی برخوردار هستند که ممکن است از حدود مرزها هم تجاوز کند و مردمانی در بلاد بسیار دورتر از سرزمین صاحب استراتژیی خاص هم مختصات همان تمدن باشند .

مصادیق آن‌قدر زیاد است که بهتر است تنها کمی تأمل کنیم. شاید از موج میل به زندگی غربی با همه عدم تناسب آن با سایر ملل و یا ترویج هنر مدرن غربی بتوان به عنوان نمونه هایی نام برد.

از این سو، وقتی ما به تمدن اسلامی نگاهی می اندازیم و خوب آن را بررسی می کنیم متوجه می شویم شاخصه های خاصی دارد که به طور حتم قابلیت جهان شمول شدن را دارند، اما متأسفانه کمتر بدان توجه شده است. این در حالی است که اسلام از همان ابتدا قابلیت جهانی شدن را داشته است و در هر بار هم که عرضه جهانی شده، حتی  در مدیریت بلاد بسیار غریبه موفق نشان داده است.

اما تمدن اسلامی در شکل متعالیه خود یعنی تفکر شیعی دارای فرصت هایی خاص است که در طول تاریخ هیچ تمدنی آن را نداشته است. جالب این جاست که این فرصت ها بارها و بارها در ١٠٠ سال اخیر و درست از آن هنگام که تمدن مخالف و متضاد تفکر شیعی متوجه قدرت های آشکار و پنهان این فرصت ها شده اند، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

در رأس این شاخصه های شیعی دو عنوان که بارها برکات و ثمرات جاریه خود را نصیب شیعیان نموده و البته به ادعا و بررسی همه آن مستشرقان و شیعه شناسان، موجب پویا ماندن و زنده ماندن شیعه است، انتظار فرج همان موعود عزیز با نگاه به فرهنگ سرخ شهادت است. فرهنگ شهادت به جهت شاخصه های خود، بهتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است؛ اما مهدویت مظلوم ترین مفهوم در تفکرات شیعی است.

نکند ...؟؟؟!!!

مهدویت شاید امروز به جای آن که بزرگترین فرصت برای ما باشد، به چالشی دارد تبدیل می شود. کافی است به لیست مدعیان دروغین در چند سال اخیر توجه کنیم. درست است که در طول تاریخ همیشه مهدویت مورد سوءاستفاده قرار گرفته، اما هیچ گاه این چنین مورد سوءاستفاده های ناجوانمردانه قرار نگرفته . از آن طرف عده ای مهدویت را آن قدر پیچیده کرده اند که انگار نه انگار که مهدویت، روایت توجه و میل و علاقه به حضور خلیفة الله است و انگاری خلیفة الله اصلا حضور ندارد. انگار نه انگار که امام حاضر است و ناظر و ما مردمانی غایب و فراموشکار . . .

مهدویت در دنیای امروز فرصتی طلائی است که باید بهتر و بیشتر توجه شود.

انشا الله در شمارگان بعدی بیشتر به آن پرداخته خواهد شد.

پنجشنبه ۱۳۸٧/٥/۳ساعت ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ توسط کمیل نظرات ()