یا لطیف

حالا چندی است که  یکهزار و صد و هفتادمین سال است که آغاز شده است .
و ما چندی است که عادی شده ایم .
چندی است که دیگر فرقی برایمان نمی کند که نیستی .
چندی است که فقط گاهی از سر حل مشکلاتمان به یادت می افتیم .
چندی است که دیگر حتی یادمان می رود تا

                            بلکه دعایی بکنیم . 

                                          بلکه بیایی . . .

حالا ۱۱۷۰ سال است خوبان لیاقت زیارت رویت را دارند و ما همچنان نالایقیم .
حالا ۱۱۷۰ سال است که برایمان مهم نیست که نیستی یا اگر برایمان اهمیتی هست کو آن تلاشی که در پس آن تمنای حقیقی ظهور باشد .
حالا ۱۱۷۰ سال است که انگاری مانده ایم که آیا می شود بیایی و ما باشیم .
حالا ۱۱۷۰ سال است که نمی گوییم که آیا  نمیشود ما بیاییم در نزد شما .
حالا از خیلی چیزهای دیگر ۱۱۷۰ سال گذشته . . .
و تو بشر چقدر نالایقی و ناتوانی . 

حالا ۱۱۷۰ سال گذشته و هنوز ۳۱۳ نفر نشدیم تا بلکه  بیاید .

که بیاید

               پرده گشاید

                         ز دل خوار و هوسران بشر

                                     تا ببینی ای دل ! که پس پرده چه گویند و چه ها است . . .

سخت است که بزرگ شوی بشر  ؟؟؟!!!

خوب می دانم و بارها گفته ام که ظهورت را

 باید از دل آغاز کرد . اما کجاست آن تمنای درونی