یا لطیف

انگاری باز صدای بانگ کاروانیان به گوش می رسد .

انگاری صدای شادی کودکان و همهمه بزرگسالان دشت را در بر گرفته ...

آنان چندی است سفر آغاز کرده اند . سفری که انگاری قرار است صفری باشد برای آغاز مجدد تاریخ در نگاهی دیگر .

کاروانیان به تاخت می آیند . . .

خوبتر که گوش کنیم صدای قدمهایشان می آید . گمان مبرید که آنان در پی نامه آن کوفیان به آن دیار آمدند . . .

آنان ندایی را شنیده اند که از ازل در تاریخ پیچیده بوده است .

این همان دعوت مستتر در دل تاریخ است و مردان ثار الله خوب آن را دریافتند .

کربلا حس می کنی ؟ ؟ ؟ ! ! !

آنان هر آن نزدیکتر می شوند  و زمین در زیر گامهایشان می لرزد . اینان را  شوری در سر است که هیچ کس را یارای فهم   آن نیست .عالمیان را  چه به فهم آن چیزی که از جنس دیگری است ! ! ! 

نه مردمان آن روزگار فهمیدند که  چه می خواهند و نه مردمان همه اعصار به درستی دریافتند که آن چه در سر داشتند .

این راهی است که درک آن  برای آنانی مقدور است ، که  شور حسینی در سر دارند .

بیایید خوب گوش کنیم . بلکه دلهایمان چیزی در یابد .

         آنان دارند نزدیک می شوند . خوب گوش کن دل  . . . 

                                                                                       چیزی  می شنوی ؟ ؟

کاش می شنیدیم که شنیدن ندای یاران حسین (علیه السلام)  ما را  به  آستانه خیمگاه  سبز مهدویون راهنمایی می نماید و آنگاه ما هم از مردان آخرالزمانی حسین (علیه السلام) می شویم

                 ای دل ! !   خوب گوش کن  . . .                                             

یا لیتنا کنا معک . . .