یا لطیف

 

          هنوز فضای جامعه متأثر از رزمایش عظیم پیامبر اعظم است و قطعاً اینگونه پیشرفتهای تاکتیکی و تکنیکی نظامی خوشحالمان می کند و حس خوش عزت و شرف را در رگهایمان جاری می نماید . این نکته باعث شد تا به یاد مطلب مهمی بیافتم  که خواستم آنرا یادآوری مجددی بنمایم .

 

          همه ما آرزومند برقراری جامعه مهدوی و زندگی در زیر بیرق سبز حضرت ابا صالح هستیم و هر آن امیدواریم که در حال و هوای دولت عاشقی نفس بکشیم ، هر چند که عده ای از دوستان بدنبال برقراری جامعه مدنی هستند تا جامعه مهدوی !!!!!

        جامعه مهدوی در همه فصول دارای شاخصه های خاصی است و تحقق آن نیازمند مقدمات خاصتر . یکی از فصول مهم این جامعه فصل مربوط به مسائل دفاعی و نظامی است .

        در هنگامه آخرالزمان یکی از مقدمات مهم ظهور درخواست عمومی برای آمدن حضرت و تحقق خصوصی ایجاد یاران خاص حضرت است . حضرت برای تشکیل دولت عاشقی - علاوه بر دعوت جهانی برای زندگی در آرمانشهر رویایی همه ابنا بشر – توجهی خاص به مسائل دفاعی و نظامی دارند . گاهی از شنیده ها اینگونه برداشت می شود که در دولت مهدوی همه چیز براساس میزان نفرات و امکانات بیشتر است و گاهی تا نام تشکیل دولت مهدوی می شود تصور می کنیم که حتماً  و الزاماً باید آخرین امکانات پیشرفته نظامی در اختیار حضرت باشد تا دولت مهدوی تحقق یابد و توجه زیاد به این مطلب ما را از نکته اصلی باز می دارد که دولت مهدوی قبل از آنکه دولت تجهیزات و امکانات انسانی و نظامی باشد ، دولت ایمان و تقوی است . دولت دلهای پر ایمان است . آنجا میزان همان آیه شریفه (( ان اکرمکم عندالله اتقیکم )) است . مردان دولت مهدوی قبل از آنکه به فکر داشتن امکانات جدیدتر و به روزترباشند به فکر داشتن دلهای پر ایمانتر هستند ،هرچند که داشتن دل پر ایمان با داشتن امکانات به روز اصلاً تناقضی ندارد . آنان تلاش می کنند که امکانات و تجهیزات بهتری داشته باشند اما می دانند که این امکانات و تجهیزات همگی ابزارهستند واصل دلهای پرایمانشان است .

         یادش بخیر آن روزهای نه چندان دور که مردمان این آب و خاک با دستان خالی ودلهای پرایمان در برابر سپاهیان تا بن دندان مسلح ایستادند یا همین چندی پیش که آن رزمندگان لبنانی  با کمترین امکانات در برابر یکی از قوی ترین ارتشهای جهان ایستادند .

        اینها مصداقهایی کوچکی  از جامعه  مهدوی  است .  چامعه ای که  همه چیز در آن  فقط  بوی ایمان و اخلاص می دهد  . کاش بتوانیم الگویی از جامعه مهدوی بگیریم که تحقق این امر بیش از هر چیز مستلزم داشتن انسانهایی با روحیه و فرهنگ مهدوی است .

 

 

 

دوشنبه ۱۳۸٥/۸/٢٩ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ توسط کمیل نظرات ()