یا لطیف

و من در شگفتم از ماه کرم ومیلاد کریم

ماه باز شدن تمام دربهای بهشت و بسته شدن تمام دربهای دوزخ .

چه تناسبی میان این همه است .

خدایا گیج مانده ام . نه شاید بهتر است بگویم عمری است در کجفهمی خود از این همه حکمت مانده ام .

مگر می شود میلاد کریم در ماه کرم بدون حکمت باشد. او که عمری بخشید بی هیچ پرسشی بارها هر آنچه داشت یا نیمی از آن را بخشید و باز مظلوم ماند و مظلوم زیست و مظلوم به شهادت رسید .

  وباز هم تو مظلومی مولایم .هنوز هم بعد از این همه سال گروهی می پرسند که ز چه صلح نمودی ؟ و چه می دانند که اگر آن صلح نامه نبود عاشورایی نبود و اگر عاشورایی نبود .هیچ ازاسلام نمانده بود .

مولای من حلاوت میلادت بر امیرالمومنین چیز دیگری بود . چرا که ماه رمضان بود و خداوند انگاری کرامتش را با میلاد تو بیشتر نمایان کرد.چقدر پدرت شاد گشت و چقدر قنداقه ات را در آغوش فشرد و پیامبر که با دیدنت لیخندی بر دخترش زد و از میلاد این مولود مشعوف گشت .      

مولای من !!!

کاش حکمت میلاد کریم آل الله را در میان ماه کرم می دانستم که شاید از همین شبها باید به استقبال شب قدر رفت و شاید اگر بخواهیم از خوان کرم خداوندی بیشتر ارتزاق کنیم و در شبهای قدرش بیشتر بندگی کتیم بهتر است از همین شبها معتکف کوی حسن ابن علی (ع) باشیم .

مولا جان هنوز هم کریمی .

بیا در این ماه کرم دوباره کرم نما و دست بر دل بیمار ما بنه .  

بیا و قلبهای پر از معصیتمان را آرام کن .

مولا جان قصه کرمت را شنیده ایم . بیا و ما را هم جزئی از این قصه ها نما.