یا لطیف

رزمایش عشق همچنان پابرجاست

هم اکنون در حال عبور از مناطق عملیاتی،عملیات عظیم فتح المبین هستیم . منطقه ای که هنوز هم در آن عملیات بزرگی انجام می شود . عملیات ساخت سد عظیم کرخه. اثر آن عملیات رزمندگان دیروز و سازندگان امروز که انگار هنوز هم رزمنده اند به خوبی در منطقه دیده می شود و دشت سرسبز است. کاش باز هم در ادامه سفر اینگونه بهسازی هارا شاهد باشیم. امیدوارم .....!!!!!!
 
از سایتهای موشکی ۴ و ۵ عبور کردیم. جایی که تجلی عشق در جنگهای بسیار مدرن روی داد.همانجایی که آن ملعون ادعا کرده بود که اگر آنجا را ایرانیها بگیرندکلید بصره را به ایرانیان خواهند داد .

قتلگاه شهدای فتح المبین
آری یزیدیان همه چیز را در تعداد نفرات و سلاح می بینند و چه می دانند عشق چیست و نمی دانند لشگریان اباعبد الله در هیچ جا نمی مانند از آن رو که آنان به میزان ارادتشان به صاحب حقیقی شان سرمایه و سلاح می گویند نه به این ادوات ظاهری .حال اینجا بیرق های خیر و شر به استحضار درآمده است و مگر می شود این بیرقها برپا شود و آنجا کربلایی رخ ندهد پس چگونه بپذیریم :

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا

فقط شقایقها حق دلرندجاپای خون شهدا بگذارند

   پس یزیدیان آن سو ایستادند و حسینیان این سو . کربلا مجسم شد و کربلا همیشه قتلگاه دارد. اکنون کنار قتلگاه شهدای فتح المبین ایستاده ام و قتلگاه ها هر جایی که باشند یادآور قتلگاه عزیز دل زهرایند و انگار وقتی رفتم آن بالای تپه تا موضع عراقیان را نسبت به حسینیان ببنیم تازه دلم رفت بالای یک تل دیگر آن دورترها که چه نزدیک در دل ما جای دارد.همانجا که عقیله بنی هاشم ایستاد و تماشا کرد که چه می شود آن پائین . خدایا چگونه تاب آورد زینب ( س) این صحنه را رویت نماید و حالا این مادر ان و خواهران شهید چگونه می بینند این صحنه را .
به والله قسم اگراز تمام زینبیون بپرسید چگونه اینجا قتلگاه را نظاره گرید می گویند :
 

ما رایت الا جمیلا

 

 زینبیون می روند تا ثابت کنند ما رایت الا جمیلا

یکشنبه ۱۳۸٥/۱/٢٧ساعت ۸:٢٦ ‎ب.ظ توسط کمیل نظرات ()