یا لطیف


حالا چندی است که  یکهزار و صد و هفتادمین سال است که آغاز شده است .
و ما چندی است که عادی شده ایم .
چندی است که دیگر فرقی برایمان نمی کند که نیستی .
چندی است که فقط گاهی از سر حل مشکلاتمان به یادت می افتیم .
چندی است که دیگر حتی یادمان می رود تا


                            بلکه دعایی بکنیم . 


                                          بلکه بیایی . . .


                                                   بلکه گره ای بگشایی  . . .


                                                        نه  گره از کار ما بلکه گره  از عالم گشایی . . .


می بینی ای بشر ! ! !

برایت همه چیز عادی شده . انگاری یادت رفته که حتی تمنای تحقق آمدنش را بکنی . انگاری  آمدنت ای گل زهرا مقدماتی نمی خواهد و ما هم جزئی از آن مقدمات نیستیم  . . . !!!
حالا ۱۱۷۰ سالاست که نهضت جهانی حضور شما و غیبت نوع بشر از محضر شما آغاز شده .

حالا ۱۱۷۰ سال است خوبان لیاقت زیارت رویت را دارند و ما همچنان نالایقیم .
حالا
۱۱۷۰ سال است که برایمان مهم نیست که نیستی یا اگر برایمان اهمیتی هست کو آن تلاشی که در پس آن تمنای حقیقی ظهور باشد .
حالا
۱۱۷۰ سال است که انگاری مانده ایم که آیا می شود بیایی و ما باشیم .
حالا
۱۱۷۰ سال است که نمی گوییم که آیا  نمیشود ما بیاییم در نزد شما .
حالا از خیلی چیزهای دیگر
۱۱۷۰ سال گذشته . . .
و تو بشر چقدر نالایقی و ناتوانی . 

حالا ۱۱۷۰ سال گذشته و هنوز ۳۱۳ نفر نشدیم تا بلکه  بیاید .


که بیاید

               پرده گشاید

                         ز دل خوار و هوسران بشر

                                     تا ببینی ای دل ! که پس پرده چه گویند و چه ها است . . .

جدا چه انتظار عجیبی ...


سخت است که بزرگ شوی بشر  ؟؟؟!!!

سخت است که ۳۱۳ انسان اهلیت یاری نمایند ؟؟؟!!!!
وچه سخت است تمنای ظهورت از دل . . .
آنگاه که  بدانیم که هیچ در عمل منتظرت نیستیم . . .
سخت است چون لااقل شرمنده ایم که می گوییم منتظریم و هیچ جا را آب و جارو نکرده ایم . نه حیاط خانه هایمان را و نه کوچه پس کوچه های دلمان را . . .
نه پنجره های دلمان را دستی کشیده ایم و نه پنجره های خانه هایمان را . . .
مولای من ما مهمان نوازیم . . .
اما گویی قرار است از شما در جای دیگری پذیرایی کنیم و نه در این دل حقیرمان .


خوب می دانم و بارها گفته ام که ظهورت را

 باید از دل آغاز کرد . اما کجاست آن تمنای درونی

چهارشنبه ۱۳۸٧/۱/٢۱ساعت ۸:٢۳ ‎ق.ظ توسط کمیل نظرات ()