یا لطیف

    حالا آن قدر آخرالزمان مهم شده که همه سعی می کنند به نفع خود آنرا تفسیر کنند . گروهی هم سعی می کنند بیشترین تحریف را به آن موعود همه ادیان نسبت دهند و چه دردناک است که گروهی از شیعیان حضرتش هم از سر بی دقتی همه ظهور حضرت را در ریختن خون از ذوالفقار حیدریش می بینند و انگاری حضرت از همان لحظه که آن ندای ملکوتی را در رکن یکانی سر می دهند ، شمشیر می کشند و فوج فوج کشته به جای می گذارند .

    انگاری قرار نیست مظلومیت از این خاندان دور گردد . حتی حالا در عصری که شیعیان به یک اقتدار نسبی رسیده اند .  انگاری حتی در این عصر که عصر تعقل و اطلاعات می باشد بسیاری از ما در هجمه عظیم اطلاعات نمی توانیم و یا در پی آن نیستیم که سره را از ناسره تشخیص دهیم و هر آنچه این جریان آزاد و البته هدفدار نامشخص برایمان آورد می پذیریم .

    سالهاست که اینگونه جا انداخته اند ، که ظهور آن موعود عزیز با خونریزی و کشتار مردمان بسیاری همراه است و حتی اربابان تبلیغاتی غرب در این میان به ساخت فیلمها و بازیهای رایانه ای  روی آوردند که مستقیما همین مضمون را القاء می کنند . متاسفانه مانند همیشه کمترین اعتراض رسمی می شود و افسوس بیشتر که حتی خیلی وقتها نه از ساخت این چنین آثاری خبردار می شویم و نه حتی بعد از آگاهی ازآن ، اطلاع رسانی خاصی می کنیم .

و می رسد آنگاه که دنیا طعم خوش زندگی در زیر بیرق راستین آزادی راخواهد چشید

    اما کافی است قدری چشم بگشائیم و ببنیم که آن ائمه راستین از روزهای ظهور چه گفته اند و حتی اگر اندکی اندیشه مان را از این طوفان اطلاعات غلط دور کنیم و با توسل و استعانت واستفاده از مکتب و سخنان همان بزرگواران می توانیم کمی به حقیقت آن روزهای وعده داده شده پی بریم .

    مگر او نواده همان پیامبر راستین (صلوات الله) نیست که در میان بدوی ترین مردمان رسالتش را اعلام کرد و تنها این ندای محبت و رحمت او بود که فوج فوج ازآن بیابان نشینان دور از تمدن را به سوی بزرگترین تمدن بشری رهنمون کرد .

    مگر او فرزند زهرای مرضیه (سلام الله علیها) نیست که شبانگاهان تا صبح برای همسایگان می گریست و آنان را دعا می کرد . 

    مگر او فرزند حیدر کراری نیست که درست همانگاه که برق چشمان حیدریش همه آن ناکثین و مارقین و فاسطین را بر زمین میخکوب می کرد ، با دیدن اشک یتیمی چشمانش نمناک می شد و پشتش از غم آن یتیم دو تا می شد .

    مگر او از خاندان مردی چون ثار الله نیست که بارها در همان روز عاشورابه منبر رفت تا حجت را بر مردمان تیره دل سپاه کوفه تمام کند . مگر حسین (علیه السلام) حتی در آخرین لحظات سعی نکرد با زبان آنان را به راه آورد ؟؟؟

    مگر امامی که آنگاه که کارنامه اعلام شیعیانش را میبیند از نگرانی حالشان به گریه می افتد می تواند اینگونه باشد که آن ناجوانمردان می گویند ؟؟!!

چقدر به دنبال کشف حقیقت روایت آخرالزمان هستیم  ؟؟؟

و تا کی باید شیعه حتی در انتقال فرهنگ انتظار تنها بماند ؟؟؟

اینها بدان معنی نیست که در آن هنگامه ظهور هیچ نبردی رخ نمیدهد . اما اگر اتفاقی هم بیافتد خیلی بعدتر از آن است که دولت عاشقی مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه و الشریف) تشکیل شده ...

انشا الله آن دولت آخرین زودتر تشکیل گردد تا طعم خوش زندگی در سایه سار یار را بچشیم و ببنیم همه آنچه غرب به نام آرماگدون به خورد جهان می دهد دروغی بزرگ بیش نیست .  

انشا الله        

چهارشنبه ۱۳۸٦/۸/٢۳ساعت ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ توسط کمیل نظرات ()